لولي دیـــــــوانه:::شالیز

شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

۱ دست‌های قطبی‌ام  را به استوای تنت می‌سپارم گرمم کن!   ۲ تنت خط استوا است شرجی و داغ   ۳ حرف ِ حساب نزن من هیچ وقت حساب و کتابم  خوب نبوده است   ۴ شعرهای شبانه  و  هق هق. واژه‌هایم  سر روی ِ شانه‌هایت می گذارند و  شُرشُر اشک این کار هر شب من است   ۵ [...]

ادامه مطلب

-دوازده روایت از قصه‌ی چشم‌هایت- -۱- معجزه‌ی فصیح ِ چشمانت، بلوغ ِ‌ بلاغت بود. -۲- قصه‌ی هزار و یک شب به حکایت ِ چشمانت که رسید دیگر نه شبی مانده بود نه قصه‌ای -۳- شهر، آژیر، استرس آشوب. . چشمانت روستایی ِ ساده شهرآشوب . -۴- درست وسط  ِ قصه‌یِ چشمانت رها شدم آی راوی تمامم کن! -۵- قصه‌ی یک شب چشمانت قصه‌ی هزار [...]

ادامه مطلب

چشمانم زیر ستیغ شعارهای زنده باد و مرده باد گشوده شد. کنار قنداقم، کارگاه‌های فرآوری کوکتل مولوتوف بود. وقتی دندان در می‌آوردم، به جای دندان‌گیر پلاستیکی، پوکه‌های فشنگ‌های جنگی به دندان گرفتم. اسباب‌بازی‌هام سربی بود. خاطراتم که بوی سرب می‌دهند، خلاصه می‌شود به، پسر همسایه، که از سربازی هیچ‌گاه برنگشت. و شوهر فخری، که درست [...]

ادامه مطلب

من با ریواس خوابیده ام، شبی با آه های ته جیبم، هم با تمام رویاهای چروک با تمام لحظه هایی که توی رگم وول می خورند و از تمام شب ها و روزها عبور کرده ام که بیایم به قصاوت خودم پشت میز آقای قاضی بنشینم با کلاه گیسی به بزرگی قرطاس بازی های قّو [...]

ادامه مطلب

ماهی‌بانوی نجیب پنج‌شنبه‌‍‌ها با شرقی‌ترین نگاه‌ گونه‌هایی سرخ زیر یخ‌برف‌های دی مثل شرم، مثل آه. آرام می‌آید آن سویِ پر ازدحام خیابان،  زیر رنگ‌ پریده‌گی مهتاب رنگ‌واره‌های دو چشم، عسل- پسِ پرده‌ها راه‌هایی که تو را می‌بلعند، تمام شوی، تا، هر شب- پشت هر پنجره‌ای، مثل شمعدانی شنبه‌ها انقلاب موزونی را شروع می‌کنی که مثل [...]

ادامه مطلب

باور کنید! خواب نیست این، رویا هم نیست. یک چیز، مثلِ وحی، مثل غریزه، مثل یک راز است، باور کنید. *** یک روز در همین شهر، شهر بزرگ من، تهران! وسط همه‌ی میادین و چهاراه‌ها و پیاده‌روها بوسه، نشانِ عشق خواهد بود. اجباری! و دست‌های خالی را، درخیابان‌ها تکفیر خواهند کرد *** یک روز، در [...]

ادامه مطلب

من و درد هم‌دردیم! می‌بینی، از هر طرف که نگاه کنی می‌سوزی! * وقتی به خودم آمدم دیدم به خودم نرفته‌ام هر چه خوب بود به پدرم هر چه زیبایی بود به مادرم  هر چه قابل تحسین بود از اجدادم و هر چه بدی بود به خودم رفته بود! * ولی خودم را گم نکرده‌ام! [...]

ادامه مطلب

با بافه‌هایِ از دو سو رها داغ می‌شوم، گُر می‌گیرم مثل انتهای فصلِ گرم، خرماپزان است، گویی، غرق در لیفه‌هایِ ریخته از چپ و راست چوبه‌ی دارمی، شیرین! . قصیده‌ای است قصه‌ی چشمانت، سرخ! دف را شهید می‌کنی، زیرِ ضربآهنگِ پاهات پلک که می‌زنی، تقدیر روز را به شب حواله می‌کنی جامی بریز، پیاله‌های مست، [...]

ادامه مطلب

بلندترین شعر من، هجایی است، میان لبهات که می‌ریزدم. . مثل گوش ماهی‌هایی که صبح زود، ساحل را، شنواترین موجود دنیا کرده‌اند. گوشم به زنگ است میان لبهات شعرمی، درست سربزنگاه! . همه چیز  مثل سایه‌های ظهرگاهی کوتاه است، تا، فاصله‌ی دو پلک را، می‌ریزی‌اش میان صخره‌ها و موج می‌شوی، زیر پا خالی می‌شودم، درست [...]

ادامه مطلب

تنوره می‌کشی سرخ، از جمجمه‌ی جم جامی بزن، ای جان! حالِِ جام جمم، امروز، جمعه نیست!   نزدیک ظهر ظاهر می‌شوی حرصم را به رخ بکشی فرزین! جخ، با تبرزین توی خیابان‌های تهران، کاسه‌ی چه کنم به سر می‌کشد، مثل هلاهل! پیاده شو با هم (برویم ) قدم زنیم.   این روزها حال هیچ‌کس بهتر [...]

ادامه مطلب

زندگی لابه‌لای دوازده آه کوتاه: آه‌واره‌ها

[تاريخ:۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱] ~ تلخ سروده‌ها،پسامدرن
۱ نظر

۱

دست‌های قطبی‌ام  را
به استوای تنت می‌سپارم
گرمم کن!

 

۲

تنت خط استوا است
شرجی و داغ

 

۳

حرف ِ حساب نزن
من هیچ وقت حساب و کتابم 

خوب نبوده است

 

۴

شعرهای شبانه  و 
هق هق.
واژه‌هایم 
سر روی ِ شانه‌هایت می گذارند و 
شُرشُر اشک
این کار هر شب من است

 

۵

یک بعدازظهر پاییزی
کوله‌هایمان را برداریم
برویم لب ساحل
چند تکه هیزم خشک
یک بسته سیگار
یک فلاسک چای
لگد بزنیم به دنیا
و از ته دل بخندیم
یادت نرود
قرارمان این شد

 

۶

دلم آرام نمی‌گیرد
سیگار ِ دلم را 
به آتش ِ چشمانت
بگیران!
بگذار دردهایم را دود کنم

 

۷

دیروز،

دوباره،
خودم را پشت ِ چشمانت
جا گذاشتم

 

۸

این روزها
خودم را هم، 
لابه‌لای تنهایی‌هایم
گم می‌کنم

 

۹

وقتی دیوارها را می‌ساختیم
نمی‌دانستیم
نام ِ دیگر ِ دیوار جدایی است

 

۱۰

برق توی چشمان ِ تو 
قرن‌ها بود که موج می‌زد
وقتی،
ادیسون ادعا کرد 
که برق را کشف کرده است!
بانوی افسانه‌ای!

 

۱۱

قرارمان 
بی‌قراری نبود!
۱۲

روز از نو
روزی ِ من از چشم‌هایت،
حیف …

ماهی‌بانوی شعرها

ماهی بانوی شعرها::: شالیز، نامی مجازی برای دختری شعر-زی که هیچ‌گاه زاده نشده مگر از خاکستر آتشبال. دل‌گویه‌هایتان امید بخش است. روی عنوان مطالب کلیک کرده و نظرگاهتان را به یادگار بگذارید.

More Posts - Website - Twitter - Facebook

برچسب‌ها

« مطالب قبلی
صفحه 1 از 4312345...102030...قبلی »